ایرانی بودن که افتخار نیست!

جایگزینی سنتهای مذهبی درجاهایی که متعلق به آیینهای ملی بوده٬ حرکتی خزنده و موذیانه است که رسانه ضد ملی ما چندسالی است درپیش گرفته است. گویی که نمادهای ملی و نمادهای مذهبی، یا ملی گرایی و دین با هم در تضاد باشند و یکی از این دو لازم باشددیگری را از بین ببرد تا باقی بماند.
 رسانه ای که می توانست موثرترین وسیله برای حفظ و پاسداشت و نیز شناساندن نمادهای کهن ما به جهان باشد اکنون با سیاست و کیاستی تلخ درحال از بین بردن آن است و مثل سرطانی مزمن  آرام آرام پیکره همه آیینهای ملی را از درون به سوی مرگ می کشاند. آری٬ باید پذیرفت که حاکمیت فعلی بیشتر از نام ایران و ملیت ایرانی٬ به اسلامیت و امت اسلامی معتقد بوده و این دو هویت را باهم در تضاد می دانند و بنابراین همان بلایی که اعراب در بدو ورود اسلام به ایران سر کتابها و دانش اندوخته شده در کتابخانه های ایران آوردند٬ اینها هم سر نمادهای ایرانی بیاورند. اعراب هم معتقد بودند که محتوای هر کتابی یا در راستای قرآن است - که در این صورت قرآن خودش کفایت می کند - یا مخالف آن است  و در هردوحال باید سوزانده شود. حفظ  هویت فردی و جمعی٬ بخشی از نیازهای فطری و غریزی انسانها و همه جانداران است. پاسداری از نمادهایی که یک کشور را در بین همه کشورهای دیگر هویت می بخشند و سمبل نام آن کشورند٬ معنی خرافه گرایی نمی دهد علی الخصوص که بیشتر آیینهای ملی ما آیینهای انسانی و حتی منطبق بر ارزشهای ادیان الهی است. در غرب با وجود همه پیشرفتهای علمی و صنعتی٬ هنوز  آیینهای باستانی محترم شمرده شده و به کودکان آموزش داده می شوند. اما ما چه؟ 

- شما در اواخر سال گذشته حتی یک بار کلمه «چهارشنبه سوری» را از رسانه ضد ملی نشنیدید - بجای آن می گفتند چهارشنبه آخر سال.
- امسال برای اولین بار در تاریخ این رسانه٬ در لحظه ی تحویل سال «توپ» در  نکردند (صدای توپ پخش نکردند) به نحوی که کسی متوجه نشد سال ۸۸ از چه لحظه ای آغاز شد. اینکه این اتفاق برای همه شبکه ها رخ داد حاکی از صدور بخشنامه ای جدید از بالا بود. من داشتم شبکه یک را میدیدم٬ جالب بود٬ شبکه یک بجای صدای چندین ساله توپ در لحظه سال تحویل٬ اذان پخش کرد! آنهم ساعت سه عصر! اذان بی محل آنها صلای هیچ نمازی نبود! تنها بدعتی در دین بود و ردی بر رسوم ملی! نه که تقدس اذان را رد بکنیم اما به نظر بنده استفاده ابزاری از نماد مذهبی اذان آنهم در وقتی که وقتش نیست و با اهداف سیاستمدارانه و نه به قصد قربت٬ درواقع توهین به اذان است. حالا ببینیم سر سیزده بدر چه فیلمی می خواهند پیاده کنند!
- فهمیدن اینکه امسال سال گاو بود چندان آسان نبود. سال ۸۷ تلویزیون به ما آموخت گاو  برای مصریان باستان نماد نعمت و رزق و روزی است٬ اما مطمئن باشید هرگز از این رسانه نخواهید آموخت برای ایرانیان باستان نماد چه بوده است.
- من در ساعات اولیه تحویل سال شبکه بی بی سی را هم دیدم. به مراتب ایرانی تر از شبکه های ما بود!
- چند سالی است که ما و بچه هایمان مجبوریم از سریالهایی که چشم بادامی ها درمقابل بخشی از مالیاتهایمان به رسانه ضد ملی فروخته اند آیینها٬ افتخارات و اسطوره های آنها را بشناسیم. آنها هوشمندانه هویت خود را به کشورهای دیگر صادر می کنند. امروز بچه ها بیشتر از اینکه کوروش و داریوش و رستم و سهراب را بشناسند٬ لینچان و ایکیوسان و یانگوم و تاجر پوسان و جومونگ را می شناسند. شما چند فیلم یا سریال در سی سال اخیر دیده اید که در آن از کوروش٬ تخت جمشید٬ آریاییها٬ یا اسطوره ها و افسانه های شهیر ایرانی حتی نامی برده شده باشد؟ اسطوره هایی که بیرون مرزهای ایران کمتر غریب به نظر می رسند تا نزد خود ما. فکرش را بکنید اگر یکی - حتی یکی از این نمادها مال اعراب٬ کره ای ها٬ غربیها و بقیه بود چقدر بوق و کرنایشان بلند بود و تلویزیون ماهم از برنامه هایشان پر. خداییش آکروپلیس یونان شکوه بیشتری دارد یا تخت جمشید ما؟ نام آن یکی دنیا را پر کرده و این یکی در میهن خودش غریب مانده است. تصویر تخت جمشید که نشان هزازان ساله عظمت ایران است تنها در روزهای قبل از انتخاباتها از رسانه ضد ملی پخش می شود. آنهم معلوم است با چه هدفی. لعنت به هر کسی که بخواهد به شعور میلیونها آدم توهین کند!

- خلاصه دردسرتون ندم. در این ایام شکوفه و سرسبزی و خنده طبیعت، بجای اینکه توی خونه نشستید و اینترنت گردی می کنید پاشید با پنج هزارتومن ناقابل با اردوهای راهیان نور برید شلمچه و مناطق جنگی و یه کم برا شهدا گریه کنید تا دلتون واشه. دیدن گل و بلبل و سبزه و سنبل رو  هم میتونید بذارید واسه تابستون و پاییز. خوش بگذره...

پیوند:
منشور حقوق بشر کوروش بزرگ